المرسن : بينى ( قانون / ج 3 / 1607 ) ، ( تكملة / 667 ) مرشف : لب ( دستور / 538 ) المرص : بريدن پوست به ناخن‌ها ( قانون / ج 2 / 886 ) المرض الحاّد : بيمارى تيز ( المرقاة / 63 ) المرض : بيمار شدن ( قانون / ج 2 / 893 ) ، بيمارى ( المرقاة / 62 ) ، ( تاج / 531 ) ، ( البلغة / 148 ) ، ( قانون / ج 2 / 893 ) ، سست‌نظر شدن چشم ( قانون / ج 2 / 893 ) المرضعة : شيردهنده ( قانون / ج 2 / 1009 ) المرضى : بيماران ( قانون / ج 1 / 26 ) المرطان : آنجا كه موى برنيايد از دو سوى زنخ ( قانون / ج 3 / 1634 ) المرطاوان : آن جاى كه موى برنيايد از دو سوى عنفقه ( تكملة / 589 ) المرعوك : تب گرفته ( تاج / 543 ) المرغ : مردمانى كه كف دهانشان بسيار بود ( قانون / ج 3 / 1088 ) ، خيو ( دستور / 514 ) ، آب دهان ( تكملة / 640 ) المرغم : بينى ( قانون / ج 3 / 1496 ) المرفق : آرنج ( تكملة / 646 ) ، ( البلغة / 31 ) ، آرشنه ( دستور / 517 ) ، بندگاه دست باشد ميان بازو و ساعد ( تحفة / 347 ) ، وارن ( السّامى / 429 ) ، ( المرقاة / 13 ) ( تحفة / 347 ) ، و ارنج ، وارن آرنج ، ارنج ( مقدّمة / 187 ) ، وارن دست ( قانون / ج 3 / 1203 ) المرقّ : نرمهء شكم ( تاج / 539 ) ، ( قانون / ج 3 / 1184 ) ، ( السّامى / 282 ) ، ( البلغة / 42 ) المرقد : داروى بىهوشانه ( تاج / 516 ) المركّب : شكسته‌بند ( البلغة / 96 ) المركّبة : به هم آميخته ( المرقاة / 46 ) المرمارة و المرمورة : زنى كه در وقت برخاستن اليه‌اش بلرزد ( تاج / 563 ) المرمّل : خون‌آلود ( تكملة / 654 ) المروحة : جاى باد زخم ( تكملة / 679 ) المروخ : داروى مالش تن ( قانون / ج 1 / 435 ) مرود : سرمه‌كش ، چوب سرمه‌دان ، ميل سرمه ، ميل ( مقدّمة / 155 ) المرهم : داروى زخم ( المرقاة / 51 ) المرهم : داروى نرم كه بر جراحت برگيرد ( تاج / 549 )